Persisterend melkgebit

We spreken van een persisterend melkgebit als melkelementen te lang aanwezig blijven. De wortel van het melkelement lost niet op tijd op, waardoor het melkelement nog na de wisseltijd in de bek aanwezig is. Dat kan tegelijk zijn met het blijvende element, maar dat hoeft niet. Het kan namelijk zijn dat het blijvende element niet door kan komen doordat het melkelement nog aanwezig is.

Andere gevolgen van een persisterend melkgebit kunnen zijn:

  • ‘Crowding’: te veel gebitselementen in een te kleine ruimte.
  • Verplaatsing van de doorbraak plek van het blijvende element (deze komt op een afwijkende plek door het tandvlees heen).
  • Afwijkingen in de stand van de blijvende tanden.
  • Ophoping van voedselresten en haar tussen het melkelement en het blijvende element, met als gevolg ontstekingen in de bek.
  • Maloclussie; het ontwikkelen van een afwijkende beet (bijv. overbeet of onderbeet)
  • Verkeerde slijtage van de blijvende elementen met glazuur defecten tot gevolg.

Hoewel het voor kan komen bij zowel de hond als de kat, wordt het met name gezien bij kleinere hondenrassen. Het is mogelijk dat er een erfelijke achtergrond achter zit, hoewel dit nog niet wetenschappelijk is aangetoond.

De behandeling bestaat uit extractie van de persisterende melkelementen.

Afbeeldingen European veterinary dental sociaty, www.evds.com. Links: ‘dubbele bovenhoektand’, zowel de blijvende- als de melkhoektand zijn aanwezig, met daartussen voedselresten. Rechts: ‘dubbele onderhoektand’, hier is goed te zien dat de blijvende hoektand op een verkeerde plek is doorgebroken.

Afbeeldingen European veterinary dental sociaty, www.evds.com.
Links: ‘dubbele bovenhoektand’, zowel de blijvende- als de melkhoektand zijn aanwezig, met daartussen voedselresten.
Rechts: ‘dubbele onderhoektand’, hier is goed te zien dat de blijvende hoektand op een verkeerde plek is doorgebroken.